10 Muharrem 2026 - Malatya Fethiye Cem Evi

YOL İNSANI TERBİYE EDER

İmam Hüseyn'in biyografisi:

Adı: Hüseyin
Künyesi: Ebu Abdullah
Baba adı: Ali b. Ebi Talib
Ana adı: Fatıma
Doğum yeri: Medine
Doğum yılı: Hicri 4 ncü yıl
Doğum günü-ayı: 3 ya da 5 Şaban
Konumu: 12 imamın 3 ncüsü
Şehadet yeri: Kerbela
Şehadet yılı: Hicri 61 veya 62 nci yılı
Şehadet yaşı: 57 veya 58
Çocukları: 6 erkek (bunlardan 3 tanesi Kerbela'da kendisiyle birlikte şehit edildi) 3 kız çocuğu olmak üzere 9 çocuğu vardı.

İmam Hüseyin (as), dedesi Hz. Peygamber (sav) ile 7 yıl, babası İmam Ali (as) ile 37 yıl, ömrünün diğer 15 ya da 16 yılını da kardeşi İmam Hasan (as) ile birlikte ve kendi imamet makamında geçirdi….(Hasan Kanaatlı Independent Türkçe)

….Bilindiği üzere Hz. Hüseyin'in şehadeti, Muharrem ayı içerisinde vuku bulmuştur.

Muharrem ayı, hicri takvimin ilk ayıdır. Bu takvime göre Hz. Hüseyin, 10 Muharrem 61'inci hicri yılında şehit edilmiştir.

Bugün hicri 1448 yılına girdiğimize göre Hz. Hüseyin, bundan 1387 yıl önce Irak'ın başkenti Bağdat'ın 100 kilometre güneyinde bulunan ve "Kerbela" olarak bilinen o bölgede, beraberinde 17 tanesi kendi ailesinden, 55 tanesi de yardımcılarından olmak üzere 72 kişilik vefalı ve fedakâr insanla birlikte, Emevî Sultanı Muaviye oğlu Yezid'in iktidarı döneminde, Kufe valisi İbn-i Ziyad'ın emri ve Ömer b. Sad'ın komutasındaki ordular tarafından Şimr b. Zil Cevşen ya da Sinan b. Enes'in eliyle kafası kesilerek şehit edilmiştir.

Geleneksel tarihi kaynaklara göre İmam Hüseyin ve taraftarları, "Kerbela" sahrasında muhasara edilmiş, Fırat suyu ile irtibatları kesilmiş, tüm taraftarları ve hatta ailesi ve birkaç aylık çocuğu dahi acımasızca ve susuz olarak katledilmiş; erkekleri öldürüldükten sonra da kadın, kız, kız kardeş ve küçük çocukların tümü esir alınmıştır.

İmam Hüseyin'in neslinden erkek çocuk olarak, o dönemde şiddetli bir hastalığa yakalanan ve nasıl olsa ölecektir düşüncesiyle Yezid ordusu tarafından öldürülmeyen tek kişi Hz. Zeynel Abidin hayatta kalmıştır.

Esirleri develerle Kerbela'dan Kufe'ye ve oradan da Şam'a, Yezid'in huzuruna götürdüklerinde, İmam Zeynel Abidin'i de acımadan, o hasta hâliyle çıplak deveye bindirmiş; düşmesin diye de ayaklarını devenin karnının altından zincirle bağlayarak yaklaşık 2000 kilometre mesafedeki yolu o şekilde yürütmüşlerdir.

Kesik başlar sırıklara vurulmuş şekilde esirler kafilesinin önünde, onların arkasında İmam Zeynel Abidin ve onun arkasında da esir edilen kadın ve çocuklar olmak üzere o şekilde yol alıp gitmişlerdir. (Hasan Kanaatlı Independent Türkçe)

RESİM ALBÜMÜNÜ İZLEMEK İÇİN BU SATIRI TIKLAYINIZ

YOL İNSANI TERBİYE EDER

Bu güne denk gelen bu büyük katliamı telin, lanetleme ve İmam Hüseyin ve bütün şehitlerimizi büyük bir üzüntü ile anma, ağıtlar yakma için bu akşam Fethiye Cem Evinde  Şengül abla bir etkinlik düzenledi. Böyle bir etkinlik olacağını duyanlar, evlerinden kömbe, pasta, poğaça, kek, pilav vb. getirdiler. Bunlar bu geceye katılan canlara sunuldu ve oruç açma zamanı oruçlarını açtılar. Sonra Şengül abla mersiyeler ve günün anlam ve önemine dair konuşmalar yaptı. Sonra Teslim hoca ile beraber Ah Hüseyin, vah Hüseyin deyişini terennüm ettiler ve program bitti.

Şennur abla, kendi programından sonra bir dua etmek isteyen Lütfiye ablaya mikrofonu verdi, oda bir dua oku. Şennur abla, bundan sonraki yıllarda bunu her yıl yapalım. Benimle beraber yapılan program gereği her isteyen can sırasıyla gelip dua, mersiye ya da günün anlam ve önemine dair konuşma yapmak isteyen olursa yapabilir, davetlimizdir diyor.

Tenci’de bir müzik öğretmenimiz var. Kendisi ile (bu konuda)görüşmediğimden ismini yazmıyorum. Bu arkadaşım kendisi yada bildiği beraber söylemek istediği bir arkadaşı daha varsa, gelecek yıl bu gecemize gelip deyişler çalıp söyleyebilir(ler). Bu yazımızda bir teklif ve davettir. Duymadığımız akşam yoktuk diyen komşularımız içinde, bu problemi çözmek için ben gelecek yıl 3-4 gün öncesinden anons yapacağım.

Şöyle itirazlar var. Eskiden Tenci’de Kızıldeli’de olurdu, Aşure ilkin Musto Dedelerde olurdu. Şimdi niye olmuyor. Sanırım zaman ve şartlar Mekanları da değiştiriyor. Mühim olan içerik. Bu ise her yerde yapılabilir gibi karşı düşünceler ileri sürülüyor. Bu gerekçelerle buraya gelmek istemeyenler, sanki şöyle demiş gibi oluyor: Cami olmazsa ben cumaları namaz kılmam. Bu başlığı da geçelim.

Tenci’de (yaşayan) eline saz alıp birkaç deyiş söyleyecek ve bir kaç dua ve konuşma yapacak Murtaza dededen başka kim var? Tenci’de ve Almanya’da bu konularda az çok konuşacak, dedelik yapmış, yaşayan Hasan Dededen başka bir Fethiyeli var mı? Bunları hep eliştirdik, gereken saygıyı ve hürmeti göstermedik. Bunların yerine koyacağım yeni isimler var mı? Benim bildiğim yok.

Köln'de Koray arkadaşıma gereken önem verilmeli. Önünün açılması için yapılabilecek ne varsa yapılmalı. Anma günlerinden ve cenaze törenlerimizde Korayı davet etmeliyiz. Burada  ise şimdilik Teslim hocamız ve Şennur ablamız var. Şennur ablamızın yerine geçecek bir abla yada bir gencimiz var mı? Şu an hatırıma kimse gelmedi. Zakirliki yapan Fethiye’li dediğimizde, benim bizzat tanık olduğum Yusuf GÜVERCİN ile Abuseyif KINIK var.(Bu iki canımız bu seneki Fethiye Festivalinin davetli Sanatçısı ve konuğu olacak.)

Yukarıda ismi geçenler ülke çapında ilim ve irfan sahibi olabilirler yada olmayabilirler. Sonuçta elimizdeki bu canlar. Dün başkaları idi. Şimdilik bunlarla(hafifsemiyorum)yürüyeceğiz. Yaşarkende bunlara gereken itibarı, değeri vermeli ve hürmeti göstermeliyiz. Öğrenmek okumaktan çok model almak demektir. Bunlar bizim, özellikle yenilerin modelidir.

Mutasavvıfların bir sözünü Dücane hoca sık sık tekrarlar: “Sen yola çık yürü, Yol seni terbiye eder.”  Bu nasıl mümkün olabilir. Bir taraftan eleştireceğiz, bir taraftan da, aynı zamanda da yola çıkıp (eleştirdiklerimizle) birlikte yürüyecek ve yol terbiyesi alacağız. Her alanda olduğu gibi, bu alanda da tekamül var, tekemmül yok. Yani bu yol sonsuza gider, bir anlamda yol menzildir, bu kadar önemli olanda yukarıya, ileriye doğru yürürken yolda seviyeye karşılık gelen duraklar vardır, ama asla son durak yoktur.

Bir mürit Şeyhine, “Şeyhim, diğer tariklerin şeyhleri kerametleri gösteriyor, sizde bir gösterseniz ya demiş. Şeyh de müridine çıkışarak, “Evladım yürüyoruz ya, daha ne yapalım?” demiş. 

Aramakla bulunmaz, fakat bulanlar daima arayanların içinden çıkmıştır.

Yola çıkıp yürüyeceğiz. Belki bizde hakikati buluruz, ümidiyle.

Not: Sonradan gelen 3-5 hanımın resmini çektiğimi sanıyordum. Tekrar tekrar kontrol ettim bulamadım. Belki de video çekerken resimlerini çektiğimi sandım. Özür dilerim bu hanımlardan.