Sosyal Medyada yazan bir kaç arkadaşıma cevap

CHP yarım asır sonra Türkiye’de iktidara gelme şansı yakaladı. Güncel siyasete bu yüzden girmemeye çalışıyor, kendi ayağımıza taş vurmamak için mesafeli duruyorum.  Ben kendimi Alevi olarak algılar ve bilirim. Solcu olarak algılar ve bilirim kendimi. Ben Alevi ve solcuyum diye, Alevilik ve solculuk adına her söz söyleyen ve yapan eden kişi ve kurumların yapıp ettiklerinin altına düşünmeden imza atmayı doğru bulmam.

Fiiliyatta kim yada hangi kurumlar bugün için ön planda olursa olsun, ben kişi ve kurumlardan önce o inanç ve ideolojinin ilkelerini, değerlerini, çağdaş demokrasinin gereklerini önemserim. O ideoloji ve inancı temsil iddiasında olan ve oralara çöreklenmiş kişileri değil. O kişi ve kurumların, temsil ettiği  iddiasında olduğu inanç ve ideolojilere zarar vermekte olduklarını fark ettiğimde, onların yanlış yapmakta olduklarını düşünür, inanır ve itiraz ederim. Çünkü; kol kırılır yen içinde kalır anlayışı, ilgili inanç ve ideolojileri temsil iddiasında olan kurumları çürütür, bozar. O inanç ve ideolojilere, rakiplerinden daha çok zarar verir.

Sevdiğim ve fikirlerinden oldukça yararlandığım Felsefe Prof. Ahmet ASLAN’ın verdiği bir örneğini alıntılamak istiyorum. Emeklinin, emekçinin durumu iyi değil diye AKP eleştiriliyor ya, buna dair bir örnek.  Bir sokak röportajı izlemiş hoca. Soruyorlar, bu emekli maaşı ile geçinebiliyor musunuz diye, bir yaşlı hanıma. Kadın, “Niye geçinmeyelim. Gül gibi geçiniyoruz, emekli maaşımla bu sene umreye de gideceğim, çok şükür,” diyor. Hoca, “yahu bu "kan davasına" dönmüş sanki, liderimi, partimi yedirmem diyor başka bir şey demiyorlar,” diyor.

Bizden olan cari kişi ve kurumları yıpratmayalım dediğimizde, bizde yaşlı teyzenin durumuna düşmüş olmuyor muyuz? Hiç şüphesiz oluyoruz.

Hüseyin abide, Ahmet arkadaşım da, Zekine ablada bu durumun iç yüzünü ya bilmiyorlar, yada ilke ve değerlerin önüne kişi ve kurumları geçiriyorlar. Yazıhan Belediyesi 1990 da kuruldu. Kaç yıl geçti. Otuz beş yıl. Otuz üç yıl sonra, burada CHP ilk defa seçim kazandı. Bu başarıda CHP’nin hiç kuşkusuz payı var; Yazıhan Belediye Başkanlığının kazanımında CHP kadar Sayın Abdulvahap GÖÇER’in de katkısı olmuştur. Bir önceki (2019) seçim sonucunu bir daha hatırlatalım: AKP %64 gibi bir oranla önde, CHP %34. Mavi satırı tıklayınız.

Yukarıda ismi geçen ve geçmeyen bazı arkadaşlarım, sanki atom altı parçacıkları kendileri keşfedermiş gibi, bir şey söylemiş olmak için: ”Göreceksiniz Başkan, ilerde AKP’ye geçecek,” diyorlar. Ahmet hocanın dili ile konuşursak, “Yahu, siz… başkanı hem CHP’ den çıkarmak için şartları zorlar ve gitte hangi partiye gidersen git, yeter ki CHP’li olma,” muamelesine tabi tutup, edip, hem de sonunda “bak benim tahminim oldu” demeyi mi marifet sanıyorsunuz? Başkan ben CHP'liyim, CHP'li kalmaya devam etmek istiyorum diyor. Buna rağmen yukarıda örneğini verdiğim muamele yapılıyor.

Empati yapınız lütfen. Bir önceki seçimde AKP’nin %64 oy aldığı bir seçim çevresinde, siz CHP’yi birinci parti haline getirip seçim kazanıyorsunuz.  Gün geliyor, sizin seçim kazandığınız bir çevrede CHP delegeleri ve İlçe Başkanı belirleniyor. Yazıhan da seçim kazanan başkan olarak sizi dikkate alan yok. Sizden bağımsız, haberiniz olmadan delegeler ve ilçe başkanı belirleniyor… Başkanın yerinde siz olsaydınız ne yapardınız? Bahsi geçen teyzenin yaptığı gibi, “Partimi ve liderimi yedirmem, yıpratmam" diyerek, biat mı ederdiniz?. Birde Hüseyin abinin deyişi ile, “özür mü dilerdiniz?” Böyle ederseniz, ismi geçen arkadaşlarıma söylüyorum, bir ömrü “sosyalistim, demokratım” diye geçirip, sonunda kendinizi inkar etmiş olmaz mısınız? Nerede kaldı çoğulculuğu muz, demokratlığımız? 

Emeklilik bağlanma oranları 2008 yılında değişmeye başladı. Çalışanın çalışırken aldığı maaşın %75 kadardı o yıllar öncesi oran. Her yıl düşe düşe bu sene %33 ler gibi bir orana kadar düştü. Misal, farazi. Yirmi yıldır AKP oy veren bir çalışan, bugün emekli oldu ve %33 emekli maaşı bağlanma oranıyla. Bu seçmen, yine de “aman patimi ve liderimi yıpratmayalım” diye susup AKP’ye oy veriyor. Bu vatandaş, ömrünün son yıllarında alacağı maaşı, partisi yarıya düşürmesine rağmen, susuyor ve partisine oy veriyor veya verdiğini varsayalım... Bu vatandaş doğru yapıyor diyorsanız sizde partiyi yıpratmayalım diye “bu vatandaşla aynı doğru” yoldasınız, yok yanlış yapıyor derseniz "yine aynı yanlışı sizde yapma taraftarısınız" demektir.

Başka bir başlık. İcraatlar. Ben 25 yıldır belediye çalışıyorum. Bütün bu dönemler için konuşuyorum. Vatandaşlar beklentilerini açıkladığında, bilinç dışında neyi kerteriz aldıklarının farkında değil. Misal altyapıdan, kanalizasyondan bahsettiğinde, bu incecik, çaptaki borularla bu iş olur mu? Öyle bir yapacaksın ki, en az bir iki metre çapında borular, loğarlar, elektrik, telefon ve su hatlarının yer altında ve bir arada olduğu şu, şu standartlarda bir altyapı olmalı diyorlar... İdareci açısında olay bilgi eksikliği ve niyet bozukluğundan kaynaklanmıyor, bu beklentileri karşılayacak imkan yok. Yani, ne kadar ekmek o kadar köfte, misali. Geçen yıl Almanya da idim. Ober-Ramstadt Belediye Başkanına, bizim başkan sordu: bütçeniz ne kadar, diye?. Başkan kırk üç milyon euro, dedi. Bizim bütçemiz bunun kırk üçte biri kadar bile değil. Yani, bir talepte bulunurken insaflı olunmalı.

Bir kıssa. Geçmiş zamanlarda bir gün. Köye bir tebligat gelir, okuyacak adam aramaya başlarlar. Kavukluyu görünce, ha Kavuklu geliyor bu okur diye bu belgeyi ona uzatırlar. O da okuma ve yazma konusunda çok zayıf olduğundan, kağıdı evirir, çevirir bir türlü cevap veremez.

Ahali de kızar ve  “utan utan kavuklu, bir de kavuğun var,” der kağıdı çeker alırlar. Kavukluda, başındaki kavuğu çıkarır ve kendine “utan, utan” diyen adamın başına takar. "Maharet kavuktaysa al sen oku der?" Kaynak hesabını dikkate almadan talepte bulunanların kafasına başkanlık kavuğunu bi takalım, bakalım kendileri ne yapacaklar?

Hoşça bakın zatınıza. Hepiniz sevip saydığım insanlarsınız.

Sevgilerimle.