Hüseyin KUTLU’dan Yarım İyi Haber

Hüseyin KUTLU’dan Yarım İyi Haber

Hüseyin’in geçirdiği kazayı bir önceki haberimizde yazmıştık. Bu haber “bütün en” kötü haberdi. Şimdi Hüseyin hakkında “yarım iyi” haber var. Bir kısım insanın aklına hemen Hüseyin kimsesidir bakım evine verelim geldi. Hüseyin kabul etmedi. Yanına bir hasta bakıcı hanım bulundu. Bu hanımla görüştüm. Konuşmalarından anladım kadarıyla, bu hanım sorumluluk sahibi, dürüst ve deneyimli bir hasta bakıcı izlenimi verdi bana. Bana göre bu işlerde deneyimli. En az  iki ay Hüseyin'e yanında kalıp bakım veren biri lazım dedim. Hanım mazeretlerini belirti fakat kesin konuşmuyor ve Hüseyin’e de bakmak istiyor. Bu tereddüde karşılık, ücretin bir şekilde ödenir dedim. “Bakalım” dedi. Metin abiden kadına ödenecek yevmiyeyi sordum ve öğrendim. Buraya yazmıyorum, fakat Fethiye'de bu ücret böyle bir hizmeti verecek kimse yok ve bu ücret ödenebilir ve makul geldi bana.

Hüseyin KUTLU’dan Yarım İyi Haberi yukarda verdik. Yarım İyi olamayan haberler ise şunlar.

Bu hanıma Hüseyin şeker hastası fakat dikkat etmiyor dedim, oda Hüseyin’in bu durumunu biliyordu. Bunun yiyeceği ve şekerine zarar vermeyecek ve kemik kaynamasına destek olacak yemekler yapılmalı, mesela kemik suyu ve kelle paça gibi.. dedi. Buda bir maliyet ve bu hanım iki üç ay Hüseyin'e bakarsa bunları yapmayı da düşünüyor, gibiydi.

Hüseyin’in şeker hastası, ileri derecede. Fakat Hüseyin’in götürdüğü poşetlerde kola, meyve suyu, mevsiminde üzüm vb. görüyorum. Yani kendisine de dikkat etmiyor. Beş altı aydır, Kaymakamlığa bağlı AŞEVİnden bölgenin muhtaç ve düşkünlerine olduğu gibi Hüseyin'e de öğlen yemeği geliyor.

Sağlıklı halde iken dahi yürüyüşü son bir yıldır, ayaklarında ağır yük yüklemiş prangalı mahkumlar gibi yavaş ve oldukça dikkatli adımlar atar oldu. Karnı şiş. Bunun neden kaynaklandığını kendisi de bilmiyor. Bana göre ciddi bir problem var. Kimsesizlere kimse olmak isteyen insanlar, bir aracıya başvurmaksızın Hüseyin İle irtibat kurup doğrudan İBAN’ına maddi yardım gönderebilir. Maddi destek olmadan da, manevi destek olmak için geçmiş olsun deyip ona moral vermek isteyenler için telefon numarasını(+90 536 361 19 97) yazıyorum.

Acar Baltaş hoca: “Yalnızca kendisi için yaşayan insanın ölümünden dünya kazançlı çıkar,” der. Bu mottodan şu sonuçta çıkar sanırım. Başkaları içinde yaşayan insanın ölümünden dünya zararlı çıkar. Hatırlayalım taziye haberlerinde ki dili. Filanı kaybettik. Kendisi için yaşamış ve sonunda ebedi istirahatgahına uğurlanan insan, toplum ve dünya nezdinde bir kayıp değildir. 

Her insan kadarınca ötekine, dünyaya katkı yapabilir. Gücün kadar, yani her yer karla kaplandığında serçelere her gün bir avuç yem saçmak. Rızkını onlarla paylaşmak. İhtiyaçlı olan varsa soğuk havalar da birkaç kucak yakacak vermek. Kanadı kırık bir kuşun kanadını sarmak. Toplumun ve dünyanın daha iyiye gitmesini sağlayacak fikirleri öğrenmek ve öğretmek ve böylesi bir ideal için fedakarlık yapmak.

Peygamberlerin mucizeleri vardır. Evliya ve enbiyaların kerametleri. Bu kıssaların hakikat olup olmamasına değil, bu kıssalarla verilen mesajlara, hikmetler bakınız lütfen. Hz. İsa, bir gün bir ağmanın yanına gelir, kapa gözleri, der ve parmağındaki çamuru krem gibi ağmanın gözlerine sürer. Ağmanın gözleri açılır. Bunun üzerine İsa sevinerek, “Rabbim benim elimle” bir ağmanın gözleri açtı der. Tanrıyı tanımlayacak en belirleyici özellik kudrettir. Her şeye güç yetirme halidir bu.

Siz de, dünyadan bi haber, savrularak, şaşkın yaşayan, ne kendine nede dışındakine fayda sağlayamayan, yolunu kaybetmiş, sonuç itibariyle zihni karanlıklar içerisinde olan bir insana, doğru yolu gösterecek ve o yolda yürümesine destek olup, yürütecek bilgi, birikim ve yeteneğe sahip olamazsanız, elinizi Tanrı eli yaparak bir insanı karanlıktan aydınlığa çıkaracak, gözlerini açacak İsa olamazsınız.

Bir borçluyu borçtan kurtarmazsanız, Fazlıyı borçtan kurtaracak Ali de olmazsanız. Yada darda olanı bir parça soluklandırıp rahatlamasına gücünüz oranında yaşam soluğu vermezseniz, düşmüş olanın elinden tutup kaldırmaz ve bir çaresize çare, umutsuza umut olmazsanız… Hızır da olmazsınız.

Mevlana ile Şemsi Tebrizi arasındaki kuvvetli bağı bilirsiniz. Bir sabah kalktığında Mevlana, Şemsi Tebrizi’yi bulamaz. Saçını başı yolar, her gün ağlar inler bu hasretten bizar olur. Bir daha Şemsi Tebrizi görmek için can atar. Bu durum o devirde herkesçe bilinir. Birgün Mevlana, müritleri ile çarşıda gezerken, Mevla'nın bu zaafını bilen biri: “Mevlana, Mevlana, Şemsi Şam’da gördüm,” der.  Mevlana'nın sevinçten aklı başından gider ve çıkarır “İncili Kaftanını" müjde olarak o adama verir. Bu durumu gören müritlerinden biri Mevlana'ya, “efendim bu adam yalan söylüyor, Şemsi Tebrizi'yi görmüşlüğü yok,” der. Mevlana'da bunun üzerine, “ben onun yalanına kaftanımı verdim. Gerçeği söyleseydi, canımı verirdim,” der.

Bu hikayeyi şerh eden üstat D. Cündioğlu, “Biz Hak, Hakikat aşıkları, bazen bile isteye yanılırız. Varsın bize ahmak, aptal desinler,” der. Biz, maşukumuza öyle bir iştiyakla bağlıyız ki, içimiz dışımız, gecemiz gündüzümüz onunla dolup taşar. Her yerde, her  şeyde onu görür, onu biliriz. Aşk gelince akıl gider. Aşıkla maşuk kaybolur. Bütünen aşk oluruz. Böyle bir aşk olmadan Mevlana olunur mu hiç?

Mezhep ve tarikatlarda köşe başını tutmuş, kerameti kendinden menkul (sözde) efendi ve üstatlar vardır. Sözüne söz yetiremezsin. Yüzlerce sayfayı yapay zeka gibi ezberinden okur. “İnsan Eşrefi Mahlukattır, zübde i alemdir, O bize şah damarımızdan daha yakında yani Hak ademdedir, insan Hayvanı Natıktır. Konuşan Kuran’dır,” vb der. Vel hasılı kerem, bunları sayıp dizmekle Hakk’ın Hakikatin kendinde vücut bulduğuna dair bir vehme düşerler. Bilmezler mi, “Bala bal demekle ağız(ın) bal dolmayacağını?”

Size, komşunuzu sevin diyeni duydunuz; fakat ben size yalnızca komşunuzu değil “düşmanınızı” da sevin, diyorum, diyen ve insanlığın işlediği varsayılan suçların bedel (kefaret) i olarak çarmıha gerilen bir aşkı yaşamadan nasıl sizin eliniz “Hz. İsa’nın eli” olur?

İrfan ehli öyle demiş, “Buğday isteyene buğday, nefes isteyene nefes” verilir. Ey talip, neye talim yaparsan onun talibi olursun. “Adem Hak’ta Hak Ademde” diyorsan, yırt at beşer gömleğini ve Hz. Adem, İnsan olmaya talip ol.

Sonrada, Ya nasip, de!..